En vanavond had m'n vriendin zoiets van "laat mij maar eens bellen, dan beginnen we schoon". Dikke telefoonrekening (*ERG* dik!) later is het resultaat dat hij geen monteur kan verantwoorden op basis van modemwaardes (want die zijn blijkbaar heilig?, of wacht, wel duidelijk een signaal dat er geen technische problemen zijn, maar inderdaad een capactiteitsprobleem... the plot thickens...)
Omdat het lijkt ergens in de buurt van technisch te komen, neem ik de foon over.
Ik moet mijn testgegevens blijkbaar opsturen? Waarheen dan? dat wordt nagevraagd. Degene aan de telefoon vindt het gesprek erg zinloos, want hij kan niks doen. Typerend voor UPC en de mogelijkheden die haar medewerkers wordt geboden. Niet informeren, afschuiven en gewoon regeltjes herhalen is troef. De vraag waarheen resultaten dan heengestuurd moeten worden eindigt dan ook in: geen antwoord, na een dikke tijd in de wacht. Naar Qmail moet ik ze sturen. Ok, hoe dan? ehhhh...
Het standaard reactieformulier naar blijkt: die hebben we al gepribeerd: keer op keer een mooi standaard antwoord, geen concrete effort richting oplossing. We doen nog ping tests, speed tests, er wordt een specialist geraadpleegd, maar niets mag baten. De resultaten worden verzameld en hij wil ze sturen. Ik word in de wacht gezet. Er is iets fout gegaan. De notities zijn allemaal weg.
Inmiddels is het 22:00; er wordt steeds dringender verzocht het gesprek af te breken. We zitten inmiddels dan ook 1 uur en 16 minuten aan de lijn met resultaat 0. € 7.60 plus het gebruik van uw mobiele telefoon (ja, het is niet ongewoon tegenwoordig dat mensen geen vaste aansluiting meer hebben). Maar, jawel, er wordt een duidelijke aantekening gemaakt zodat ik de *VOLGENDE* keer goed geholpen wordt. Uhu, ik geloof het zelf ook. De mededeling van de medewerker dat hij echt het gesprek wil afbreken omdat ook hij verantwoording af moet leggen spreekt boekdelen: We hebben targets en daar val je buiten dus heb je pech. Zeg de boel maar op, dan hebben we ons happy % zometeen weer prima.
Saldo: niets, behalve wéér een typisch voorbeeld wat later in een geschillenzaak weer van pas komt. Blijkbaar is er geen andere keuze, dus dan maar verzamelen van bewijzen van pogingen mijnerzijds en tekortkomingen hunnerzijds. Ook Engbur doet wat dat betreft goed mee door op geen enkele wijze te reageren op nadrukkelijke vragen om status en afspraken.
Ieder nadeel heb z'n voordeel zullen we maar zeggen...
UPC heeft een overeenkomst waar ik redelijkerwijs bepaalde dingen van mag verwachten, en laat nadrukkelijk zien niet bereid te zijn tot het werken naar een oplossing. Niet middels de manier van helpdesken, niet middels de medewerkers hier op het forum, en al helemaal niet middels Engbur hier die voor het gemak mensen maar gaat negeren als hij er zo 1-2-3 niet meer uitkomt.
Ik doe van mijn kant alles wat mogelijk is, en blijf ook gewoon bellen, om te vernemen dat ze nauwelijks historie zien en weer het standaard traject in te gaan. UPC onderneemt niets, terugbellen wordt niet gedaan, afspraken met 'ik sta er persoonlijk voor in' dat je gebeld wordt zijn inhoudsloos. Ze willen de mensen die merken dat er problemen zijn gewoon weghebben. Vergeten ze één ding, en dat is dat ik een overeenkomst heb. Volgens die overeenkomst leveren zij een product, en ik de betaling.
Mijn betaling is altijd op orde geweest, en ik mag naar alle redelijkheid verwachten dat op zijn minst serieus geprobeerd wordt te leveren waar ik voor betaal. Ik weet het, ik val in herhalingen, maar het is van belang in een zaak dat ik UPC nadrukkelijk wijs op hun manco's en ze in staat stel het op te lossen.
Inmiddels ben ik erg benieuwd hoe deze zaak gaat aflopen. Oplossen van het probleem an sich is namelijk nog maar een deel van het probleem wat UPC voor zichzelf gecreëerd heeft: Ik heb kosten gemaakt: telefoonkosten, kosten voor juridisch advies, uren. Ook die kosten moeten ergens van betaald worden. Nogmaals: Ik ben van alle kanten bereid om tot een oplossing te komen, maar loop telkens in dezelfde kring bij UPC.