M
M. Giesbers
Hoe kijkt de Nederlander morgen, volgend jaar, of over – noem eens iets - 10 jaar televisie? Als televisie-aanbieder, en in het geval van UPC als kabelbedrijf, moet je daar regelmatig bij stil staan. Dat inzicht gebruik je dan in de verdere ontwikkeling van je diensten en product. We doen dat niet alleen omdat wij een bedrijf willen zijn dat voorop loopt in innovatie, dat de veranderingen maakt in plaats van volgt, maar omdat ontwikkelingen nu eenmaal zo snel gaan dat je ook als grote technologie-gedreven organisatie binnen slechts enkele jaren de boot flink kunt hebben gemist.
Kijk in andere sectoren maar eens naar grootheden van weleer als Kodak en Nokia. Ze droegen als geen ander bedrijf bij aan de groei van een industrietak, maar zijn er inmiddels niet meer of hun beurswaarde is in slechts een paar jaar tijd bijna volledig verdampt.
Afstandsbediening
Een van de ‘million dollar questions’ voor ons is: op basis waarvan besluit iemand eigenlijk precies waar hij of zij op TV naar kijkt? Wat mij betreft is het duidelijk: de tijd dat programmaraden, zendermanagers en omroepdirecteuren bepaalden wat wij leuk vonden om te zien en in welke volgorde, heeft in elk geval zijn beste tijd gehad. Vooruit, nog steeds kijken honderdduizenden mensen op zaterdagavond trouw naar het hele menu dat RTL4, Nederland 1 of SBS6 hen voorschotelt, maar die groep wordt wel gestaag kleiner. En de techniek heeft daar een leidende rol in gespeeld. De afstandsbediening bijvoorbeeld leerde een hele generatie onder meer naar twee programma's tegelijk kijken. Toevallig overleed eerder deze week Eugene Polley, de man die in 1955 voor de firma Zenith de eerste afstandsbediening voor TV’s ontwikkelde. Het apparaat van Polley, die zelf dankzij zijn uitvinding ook wel de ‘zaptsaar’ genoemd werd, was overigens een nogal curieus zap-pistool waarmee de tevreden loungende TV-kijker met een ‘flash of magic light’ de televisie bestuurde. Het geheel werd aangeprezen met kreten als: “Ook handig om het geluid uit te zetten bij vervelende lange commercials!” en “Absoluut onschadelijk voor mensen!”. Ja, marketing was duidelijk ook toen al een vak apart.
Enfin. Inmiddels zijn we alweer een generatie of wat aan TV-kijkers verder en heeft de technologie het TV-landschap zelf ingrijpend veranderd. Videorecorders, DVR’s, interactieve televisie en inmiddels internet maken uitgesteld kijken mogelijk en stellen je in staat om je favoriete programma te kijken waar jij dat wilt. Alsof je zelf de BN’er bent in VPRO’s ‘Zomergasten’ kun je nu je ideale kijkavond samenstellen en daartussendoor de tijd nemen voor een intelligent gesprek. Dat niet iedereen dit zo doet, heeft in feite nog al eens te maken met gemakzucht. Want laten we wel wezen, TV-kijken is voor ons allemaal vaak genoeg: hup, onderuit op de bank, onderhoudend bewegend beeld er bij en even het verstand op nul, wegdromen of vermaakt worden. Helemaal prima natuurlijk! En vooruit, in zo'n geval is het goed dat er nog steeds zendermanagers zijn.
Op maat gemaakte televisieavond
Maar de distributieketen, in ons geval de aanbieder, moet inspelen op de TV-kijker die een ervaring wil die op dat moment precies bij hem of haar past. Een ervaring die ‘m in de door hem gewenste stemming brengt. Vraag is: hoe selecteren we voor die kijker precies dat TV-programma, die serie of film, kortom de goede content? En hoe doe je dat voor miljoenen huishoudens tegelijk en (nog veel belangrijker) op maat gemaakt?
Het alleen maar verschaffen van een overzicht, een EPG, heeft op termijn geen meerwaarde. Ik ben er van overtuigd: de mate waarin UPC de rol kan vervullen om al die mensen, of ze nou gemakzuchtig zijn of juist heel actieve kijkers, precies de goede content te kunnen bieden op het juiste moment (en via het gewenste device) is een belangrijke succesfactor in de toekomst. Verworden tot een 'dumb bit pipe' die het overweldigende aanbod alleen maar aflevert, is wat mij betreft geen optie.
Dus hoe kun je nu precies die klant op een makkelijke en leuke manier juist díe content voorschotelen, die op dat moment bij hem of haar past? Goede content is niet meer schaars. De nieuwe schaarste zit in het onderscheid: hoe bepaal ik wat leuk, goed gemaakt en interessant is? De Canadese wetenschapper Nick Bontis deed onderzoek naar de verdubbelingssnelheid van informatie. Rond het begin van de jaartelling verdubbelde de hoeveelheid informatie waar de mensheid beschikking over had, elke 2000 jaar. Voor de Tweede Wereldoorlog was dit elke 30 jaar: elke generatie had dus de beschikking over dubbel zoveel informatie als de vorige. Rond het millennium was het een jaar, maar inmiddels zitten we al op enkele uren! Bontis spreekt in zijn meest recente boek niet voor niets van een ‘information bombardement’.
En TV, of liever gezegd video is daarvan een mooi voorbeeld. Hoe help je iemand op weg in 150 TV-kanalen, 2000 uur ‘video on demand’, miljoenen uren video op het internet? Om in die enorme hooiberg te zoeken naar wat waardevol is, lijkt onbegonnen werk. Maar bedrijven die vijftien jaar geleden nog niet eens bestonden, hebben het antwoord gegeven. De intelligentie moet je niet in huis willen halen, de intelligentie zit in de community zelf! Vrijwel ongemerkt zijn we dat principe op heel veel plekken al normaal en handig gaan vinden. Amazon stuwt haar omzet dankzij tips die gepaard gaan met het simpele “Others who bought this book, also bought…” We boeken geen kamer meer in dat ene op-de-foto-zo-enig-lijkende hotelletje zonder even op Zoover te kijken en te lezen wat die 37 reviewers er van vonden. Grote kans bovendien dat je een artikel ergens op een nieuwssite net even iets eerder aanklikt als het door 12 van je Facebook-vrienden wordt geliked. En zo is het met video content ook.
Miljoenen zendermanagers
Met het aanbieden van ratings door anderen, aanbevelingen op basis van jouw eigen kijkgedrag en andere slimme tools heeft de TV-kijker binnenkort toegang tot een miljoenenleger aan 'zendermanagers'. Die op een effectieve manier onderscheid aanbrengen in die enorme hooiberg vol content. En dan bedoel ik dus niet dat je even op de iPhone de IMDB-rating van een film checkt voor dat je die bestelt. Da’s niet nieuw of verrassend. Maar wel dat je als TV-kijker nog beter geholpen kunt zijn in een situatie waarin je settop box je meldt: “Je vond gisteren Heroes toch leuk? Dus heb ik Touch alvast voor je opgenomen.” Of: “Ik heb 4 andere programma’s gevonden die lijken op je favoriete show over Australië op Discovery Channel, wil je ze nu zien?“
Voor het eerst ontketenen we zo op de televisie, in veel huishoudens het meest dominante scherm, dezelfde collectieve kracht als we nu al dankzij internet ervaren. Ons eigen project ‘Horizon’ is daar een voorbeeld van. TV en internet convergeren daarbij echt. En met name de collectieve intelligentie van miljoenen TV-kijkers gaat het verschil maken. Niks domme bitpijp. Het draait om het faciliteren van de kijker, die in de exploderende hoeveelheid content makkelijk de weg moet vinden met behulp van collectieve intelligentie en ‘n visueel mooie, intuïtieve interface.
We staan aan de vooravond van een dosis ‘persoonlijke controle’ die net zo belangrijk gaat worden als Eugene Polley en zijn zapkanon destijds. We maken namelijk straks het verschil door die rol als helpende hand, als slimme gids dus. Netwerktechnologie, snelheden, verbindingen - hoe belangrijk ook voor ons bedrijf – spelen straks alleen nog een faciliterende rol. TV-aanbieders die dat niet begrijpen, bestaan over 10 jaar niet meer.
En nu ’s kijken wat jullie ervan vinden…
Kijk in andere sectoren maar eens naar grootheden van weleer als Kodak en Nokia. Ze droegen als geen ander bedrijf bij aan de groei van een industrietak, maar zijn er inmiddels niet meer of hun beurswaarde is in slechts een paar jaar tijd bijna volledig verdampt.
Afstandsbediening
Een van de ‘million dollar questions’ voor ons is: op basis waarvan besluit iemand eigenlijk precies waar hij of zij op TV naar kijkt? Wat mij betreft is het duidelijk: de tijd dat programmaraden, zendermanagers en omroepdirecteuren bepaalden wat wij leuk vonden om te zien en in welke volgorde, heeft in elk geval zijn beste tijd gehad. Vooruit, nog steeds kijken honderdduizenden mensen op zaterdagavond trouw naar het hele menu dat RTL4, Nederland 1 of SBS6 hen voorschotelt, maar die groep wordt wel gestaag kleiner. En de techniek heeft daar een leidende rol in gespeeld. De afstandsbediening bijvoorbeeld leerde een hele generatie onder meer naar twee programma's tegelijk kijken. Toevallig overleed eerder deze week Eugene Polley, de man die in 1955 voor de firma Zenith de eerste afstandsbediening voor TV’s ontwikkelde. Het apparaat van Polley, die zelf dankzij zijn uitvinding ook wel de ‘zaptsaar’ genoemd werd, was overigens een nogal curieus zap-pistool waarmee de tevreden loungende TV-kijker met een ‘flash of magic light’ de televisie bestuurde. Het geheel werd aangeprezen met kreten als: “Ook handig om het geluid uit te zetten bij vervelende lange commercials!” en “Absoluut onschadelijk voor mensen!”. Ja, marketing was duidelijk ook toen al een vak apart.
Enfin. Inmiddels zijn we alweer een generatie of wat aan TV-kijkers verder en heeft de technologie het TV-landschap zelf ingrijpend veranderd. Videorecorders, DVR’s, interactieve televisie en inmiddels internet maken uitgesteld kijken mogelijk en stellen je in staat om je favoriete programma te kijken waar jij dat wilt. Alsof je zelf de BN’er bent in VPRO’s ‘Zomergasten’ kun je nu je ideale kijkavond samenstellen en daartussendoor de tijd nemen voor een intelligent gesprek. Dat niet iedereen dit zo doet, heeft in feite nog al eens te maken met gemakzucht. Want laten we wel wezen, TV-kijken is voor ons allemaal vaak genoeg: hup, onderuit op de bank, onderhoudend bewegend beeld er bij en even het verstand op nul, wegdromen of vermaakt worden. Helemaal prima natuurlijk! En vooruit, in zo'n geval is het goed dat er nog steeds zendermanagers zijn.
Op maat gemaakte televisieavond
Maar de distributieketen, in ons geval de aanbieder, moet inspelen op de TV-kijker die een ervaring wil die op dat moment precies bij hem of haar past. Een ervaring die ‘m in de door hem gewenste stemming brengt. Vraag is: hoe selecteren we voor die kijker precies dat TV-programma, die serie of film, kortom de goede content? En hoe doe je dat voor miljoenen huishoudens tegelijk en (nog veel belangrijker) op maat gemaakt?
Het alleen maar verschaffen van een overzicht, een EPG, heeft op termijn geen meerwaarde. Ik ben er van overtuigd: de mate waarin UPC de rol kan vervullen om al die mensen, of ze nou gemakzuchtig zijn of juist heel actieve kijkers, precies de goede content te kunnen bieden op het juiste moment (en via het gewenste device) is een belangrijke succesfactor in de toekomst. Verworden tot een 'dumb bit pipe' die het overweldigende aanbod alleen maar aflevert, is wat mij betreft geen optie.
Dus hoe kun je nu precies die klant op een makkelijke en leuke manier juist díe content voorschotelen, die op dat moment bij hem of haar past? Goede content is niet meer schaars. De nieuwe schaarste zit in het onderscheid: hoe bepaal ik wat leuk, goed gemaakt en interessant is? De Canadese wetenschapper Nick Bontis deed onderzoek naar de verdubbelingssnelheid van informatie. Rond het begin van de jaartelling verdubbelde de hoeveelheid informatie waar de mensheid beschikking over had, elke 2000 jaar. Voor de Tweede Wereldoorlog was dit elke 30 jaar: elke generatie had dus de beschikking over dubbel zoveel informatie als de vorige. Rond het millennium was het een jaar, maar inmiddels zitten we al op enkele uren! Bontis spreekt in zijn meest recente boek niet voor niets van een ‘information bombardement’.
En TV, of liever gezegd video is daarvan een mooi voorbeeld. Hoe help je iemand op weg in 150 TV-kanalen, 2000 uur ‘video on demand’, miljoenen uren video op het internet? Om in die enorme hooiberg te zoeken naar wat waardevol is, lijkt onbegonnen werk. Maar bedrijven die vijftien jaar geleden nog niet eens bestonden, hebben het antwoord gegeven. De intelligentie moet je niet in huis willen halen, de intelligentie zit in de community zelf! Vrijwel ongemerkt zijn we dat principe op heel veel plekken al normaal en handig gaan vinden. Amazon stuwt haar omzet dankzij tips die gepaard gaan met het simpele “Others who bought this book, also bought…” We boeken geen kamer meer in dat ene op-de-foto-zo-enig-lijkende hotelletje zonder even op Zoover te kijken en te lezen wat die 37 reviewers er van vonden. Grote kans bovendien dat je een artikel ergens op een nieuwssite net even iets eerder aanklikt als het door 12 van je Facebook-vrienden wordt geliked. En zo is het met video content ook.
Miljoenen zendermanagers
Met het aanbieden van ratings door anderen, aanbevelingen op basis van jouw eigen kijkgedrag en andere slimme tools heeft de TV-kijker binnenkort toegang tot een miljoenenleger aan 'zendermanagers'. Die op een effectieve manier onderscheid aanbrengen in die enorme hooiberg vol content. En dan bedoel ik dus niet dat je even op de iPhone de IMDB-rating van een film checkt voor dat je die bestelt. Da’s niet nieuw of verrassend. Maar wel dat je als TV-kijker nog beter geholpen kunt zijn in een situatie waarin je settop box je meldt: “Je vond gisteren Heroes toch leuk? Dus heb ik Touch alvast voor je opgenomen.” Of: “Ik heb 4 andere programma’s gevonden die lijken op je favoriete show over Australië op Discovery Channel, wil je ze nu zien?“
Voor het eerst ontketenen we zo op de televisie, in veel huishoudens het meest dominante scherm, dezelfde collectieve kracht als we nu al dankzij internet ervaren. Ons eigen project ‘Horizon’ is daar een voorbeeld van. TV en internet convergeren daarbij echt. En met name de collectieve intelligentie van miljoenen TV-kijkers gaat het verschil maken. Niks domme bitpijp. Het draait om het faciliteren van de kijker, die in de exploderende hoeveelheid content makkelijk de weg moet vinden met behulp van collectieve intelligentie en ‘n visueel mooie, intuïtieve interface.
We staan aan de vooravond van een dosis ‘persoonlijke controle’ die net zo belangrijk gaat worden als Eugene Polley en zijn zapkanon destijds. We maken namelijk straks het verschil door die rol als helpende hand, als slimme gids dus. Netwerktechnologie, snelheden, verbindingen - hoe belangrijk ook voor ons bedrijf – spelen straks alleen nog een faciliterende rol. TV-aanbieders die dat niet begrijpen, bestaan over 10 jaar niet meer.
En nu ’s kijken wat jullie ervan vinden…
) lees dan deze 
![:-\](/styles/custom/smilies/undecided.gif "Undecided :-\")
