En Coax van de wijkkast naar de woning is _RUIM_ voldoende voor (theoretisch) 10Gbit/s verbindingen in de toekomst.
Heel verre toekomst, en inderdaad nog heel erg theoretisch. Of het economisch haalbaar is is nog maar zeer de vraag.
TNO heeft daar vorig jaar een rapport ("Evolution and prospects cable networks for broadband services") over gemaakt. Met de huidige techniek zou in principe 6.5 Gbps haalbaar zijn, als elk segment uit 1 huishouden bestaat, EN alle broadcast diensten (radio/TV, analoog en DVB) uitgeschakeld worden. Dan moet er dus tot in elk laatste verdeelkastje glasvezel komen te liggen, en daarin actieve apparatuur komen. Als je dat voor het hele netwerk wilt doen is dat een stevige investering. En kabel is dan voordelen t.o.v. glasvezel kwijt.
Daarmee wordt de kabel infrastructuur nogal complex, als je overal nieuwe apparatuur moet installeren en onderhouden. Glasvezel is in dat opzicht simpeler (en daarmee goedkoper), één (of enkele) centrale per stad, en verder passieve infra tot in de woning van de klant. Bij kabel heb je door de ster structuur veel meer (en geografisch verdeelde) componenten.
Als je naar segmenten van 1 huishouden gaat wordt kabel vergelijkbaar met de structuur van glasvezel. Bij glas zit het modem in huis, en zet rechtstreeks om van optisch naar ethernet. Bij kabel zit voor iedereen dan een modem/modulator in het kastje in de straat, en die zet om dan optisch naar coax. Thuis zit dan weer een modem van coax naar ethernet.
Het is niet zo interessant hoeveel data er over een coax of glasvezel kan, dat is niet de beperkende factor. Het gaat om de netwerkstructuur. En die is hier in het nadeel van kabel. Kan vast nog wel tijdje mee (ADSL doet het ook nog leuk), maar gelijkwaardig is het niet.