Z
Zocor
"Als je mij zes regels geeft, geschreven door de meest eerlijke man,
zal ik er iets in vinden om hem op te hangen." Cardinal Richelieu 1624.
Het woord verbergen is misleidend. Verbergen klinkt als verstoppen, stiekem, angst voor ontdekking. Privacy gaat allerminst over iets verbergen maar over respect. Respect voor iemands persoonlijke leven, iemands persoonlijke leefsfeer.
Gepasseerd station
Niets te verbergen? Die fase zijn we al lang voorbij. De overheid heeft de volgende stap al genomen. Werkgevers snuffelen in Hyves, Facebook an andere sociale profielen om te kijken met wie je zoal omgaat, wie je vrienden zijn en of er nog ander voor hen interessant materiaal tussen zit, voordat je op sollicitatiegesprek wordt uitgenodigd, of gewoon omdat het kan, je leven buiten het werk eens goed onder de loep nemen om te kijken met wie je privé zoal contacten onderhoud.
Het gaat zelfs zo ver dat de werkgever je persoonlijke e-mails op je werk leest en je surfgedrag tijdens werktijd wordt opgeslagen en gevolgd om op enig moment te kunnen worden uitgepluist, bang als ze zijn voor bedrijfsspionage of personeel dat loopt te lanterfanten. En dat alles gewoon omdat het kan, en niemand die ze ook maar een strobreed in de weg legt.
Als uw gedrag niet "normaal" wordt gevonden
De overheid heeft inmiddels zoveel gegevens van de burger dat ze in staat is profielen te maken. Dit gebeurt bijvoorbeeld bij het Elektronisch Kinder Dossier. In dat dossier wordt van kinderen tot 19 jaar heel veel gegevens vastgelegd. Over de gezinssituatie, over de financiële situatie, de sociale omgeving, onderwijs, en nog veel meer. Op basis van die gegevens, denkt de overheid te kunnen voorspellen of u uw kinderen goed opvoedt. Ze maken een profiel van uw kind en vergelijken dat met de standaard. Wijkt u teveel af van wat normaal is, dan gaan de alarmbellen rinkelen en staat de kinderbescherming of maatschappelijk werk bij u op de stoep. Om ongevraagd advies te geven. Of om in te grijpen. Die alarmbellen gaan al af als "de jeugdige geen hobby's of interesses heeft" of als "het gezin/de jeugdige regelmatig verhuist".
Ook financieel moet u voldoen
De overheid maakt ook op andere terreinen profielen en voorspellen of u al dan niet verkeerd gedrag vertoont. Bijvoorbeeld met het Landelijk Informatiesysteem Schulden worden gegevens verzameld over uw financiële situatie en uw financiële verleden. U krijgt al een vinkje in het systeem als u bijvoorbeeld een rekening niet of niet tijdig betaalt door bijvoorbeeld een verhuizing of vakantie. Mocht u (per ongeluk of niet) 'negatief' geregistreerd staan in het systeem dan kan het zijn dat leveranciers u niet meer van dienst willen zijn. En als uw financiële profiel daar aanleiding toe geeft, staat de hulpverlening bij u voor de deur. Dan hoeft er nog niks aan de hand te zijn, maar de overheid probeert te voorkomen dat u misschien in de financiële problemen raakt. Of u dit nu wilt of niet. Bovendien kan zo'n beetje iedereen uw financiële situatie beoordelen, niet alleen leveranciers, maar bijvoorbeeld ook de docenten van de school van uw kind.
Als uw gedrag dus afwijkt van wat de overheid als normaal beschouwt, wordt u tot de orde geroepen. Maar dat is geen probleem, want u had toch niks te verbergen, nietwaar?
De overheid heeft iets te verbergen
Veel controleorganen als AFM, AIVD, FIOD-ECD, Politie, etc., met als opdracht fouten en gevaren te voorkomen, voeren hun taken uit door zo te werken dat zij altijd kunnen bewijzen dat zij geen fouten hebben gemaakt of iets over het hoofd hebben gezien. Die controle organen vinden het belangrijker dat hen achteraf niets verweten kan worden dat ze iets niet gezien hebben, dan dat ze werkelijke misstanden hebben aangepakt.
Voor de zekerheid
Illustratief daarbij zijn de politieman uit Zeeland en de NAVO man uit de VS, die van de AIVD geen veiligheidsclearence meer kregen op basis van de mogelijke kans op chantage. Hier heeft een dienstkloppertje gewoon voor de makkelijkste en zekerste weg gekozen, zodat hem niks te verwijten valt als er iets mis gaat. Wanneer die controleurs dan ook nog nauwelijks gecontroleerd worden, gaat het dus goed fout en van kwaad tot erger. Het ingebakken principe dat bij overheidsorganen altijd naar vergroting van hun macht of werkgebied wordt gestreefd, leidt er toe dat er steeds meer redenen gezocht worden om u wel wat te laten vrezen. Meer angst bij de burgers betekent meer werk voor hen.
Wie bewijst uw onschuld
Natuurlijk heeft u niks te verbergen maar kunt u echt aantonen dat uw vakantietrip uit uw spaargeld is betaald? En zo niet dan zult u wel 'niet' opgegeven bronnen van inkomsten hebben. Klopt het wel dat u regelmatig geld pint bij die pinautomaat omdat u er toch langs komt op weg naar huis? Want twee straten verderop is de rosse buurt; bewijst u maar eens het tegendeel. Dat er in uw Hyves of Facebook contacten iemand zit die contact heeft met het dierenbevrijdingsfront, maakt dat u straks moet gaan bewijzen dat u daar geen contacten mee heeft. Of wanneer u tegenwoordig géén profiel heeft op het een of andere sociale netwerk maakt u al verdacht, want dan heeft u wellicht iets te verbergen. Ik durf te stellen dat met de huidige hoeveelheid gegevens die er over u bekend is, er altijd wel een verdenking voor iets geconstrueerd kan worden. Waardoor u dus machteloos in de verdediging gedrukt kunt worden door de overheid. En ook dat de controleurs uit hun eigen belang, steeds creatiever zullen worden in het aantonen dat u fout bent of kunt gaan worden.
Niets geleerd van de oorlog
Eerst maar even het gras voor de voeten wegmaaien van diegenen die onverschillig staan of het aanvaarden dat van alle Nederlanders het DNA profiel en/of de vingerafdruk geregistreerd wordt onder de dooddoener "wie niks te verbergen heeft, hoeft ook niks te vrezen". Dat idee naïeve struisvogels, heeft nog maar een generatie of drie geleden meer dan honderdduizend medeburgers die niks te verbergen hadden een enkele reis naar de gaskamers van Sobibor en Auschwitz opgeleverd. En ik sta er niet voor in dat er in dit land niet nooit weer een groep het voor het zeggen krijgt die het op een andere groep die niks te verbergen heeft voorzien heeft en dan dankbaar gebruik zal maken van die in het leven te roepen DNA of vingerafdrukken databanken. Net zo dankbaar als de nazi’s gebruik maakten van de uitvinding van een obscure maar overijverige Nederlandse bureaucraat (Jacobus Lambertus Lentz genaamd), het persoonsbewijs. Je hoeft niks op je kerfstok te hebben en je hoeft niks te verbergen te hebben om toch een onvoorstelbare berg ellende over je heen te krijgen.
Niets te verbergen
En dat brengt me dan meteen op het volgende. Ik heb inderdaad niks te verbergen of op mijn kerfstok. Maar ik ben het zo langzamerhand flink zat dat ik door de Nederlandse overheid op talloze manieren en onder het aanroepen van talloze rotsmoezen al bij voorbaat wordt beschouwd als crimineel, terrorist, zwendelaar en wat al niet meer, die maar beter in de gaten gehouden kan worden want je weet maar nooit…
Als ik over de A28 rijd, wordt mijn kenteken geregistreerd en nagetrokken want wie weet ben ik wel een gevaarlijke crimineel. Als ik naar de VS wil vliegen met KLM wil men toch wel erg graag weten of ik halal gekeurd vlees wil en worden mijn creditcardgegevens doorgespit want je weet maar nooit: misschien wil ik datzelfde KLM vliegtuig aan de overkant wel een gebouw invliegen. Wanneer ik e-mail of surf over het internet worden mijn gegevens opgeslagen want je weet maar nooit. Telefoongesprekken worden opgenomen en verplicht anderhalf jaar bewaard want wie weet hebben ze dat ene gesprek van je nodig om je te kunnen natrekken omdat je toevallig door een straat met cameratoezicht gesignaleerd werd in de buurt van een plaats delict.
Minachting voor de overheid
Ik minacht een overheid die mij en mijn medeburgers niet beschouwt en respecteert om wie we zijn en wat we doen maar die ons bejegent om wie we mogelijk zouden kunnen zijn en om wat we mogelijk zouden kunnen doen. En die laatste manier van denken en handelen is het wezenskenmerk van een dictatuur. Ik denk dat ik uw vraag afdoende beantwoord heb.
Robert J. Klop.
zal ik er iets in vinden om hem op te hangen." Cardinal Richelieu 1624.
Het woord verbergen is misleidend. Verbergen klinkt als verstoppen, stiekem, angst voor ontdekking. Privacy gaat allerminst over iets verbergen maar over respect. Respect voor iemands persoonlijke leven, iemands persoonlijke leefsfeer.
Gepasseerd station
Niets te verbergen? Die fase zijn we al lang voorbij. De overheid heeft de volgende stap al genomen. Werkgevers snuffelen in Hyves, Facebook an andere sociale profielen om te kijken met wie je zoal omgaat, wie je vrienden zijn en of er nog ander voor hen interessant materiaal tussen zit, voordat je op sollicitatiegesprek wordt uitgenodigd, of gewoon omdat het kan, je leven buiten het werk eens goed onder de loep nemen om te kijken met wie je privé zoal contacten onderhoud.
Het gaat zelfs zo ver dat de werkgever je persoonlijke e-mails op je werk leest en je surfgedrag tijdens werktijd wordt opgeslagen en gevolgd om op enig moment te kunnen worden uitgepluist, bang als ze zijn voor bedrijfsspionage of personeel dat loopt te lanterfanten. En dat alles gewoon omdat het kan, en niemand die ze ook maar een strobreed in de weg legt.
Als uw gedrag niet "normaal" wordt gevonden
De overheid heeft inmiddels zoveel gegevens van de burger dat ze in staat is profielen te maken. Dit gebeurt bijvoorbeeld bij het Elektronisch Kinder Dossier. In dat dossier wordt van kinderen tot 19 jaar heel veel gegevens vastgelegd. Over de gezinssituatie, over de financiële situatie, de sociale omgeving, onderwijs, en nog veel meer. Op basis van die gegevens, denkt de overheid te kunnen voorspellen of u uw kinderen goed opvoedt. Ze maken een profiel van uw kind en vergelijken dat met de standaard. Wijkt u teveel af van wat normaal is, dan gaan de alarmbellen rinkelen en staat de kinderbescherming of maatschappelijk werk bij u op de stoep. Om ongevraagd advies te geven. Of om in te grijpen. Die alarmbellen gaan al af als "de jeugdige geen hobby's of interesses heeft" of als "het gezin/de jeugdige regelmatig verhuist".
Ook financieel moet u voldoen
De overheid maakt ook op andere terreinen profielen en voorspellen of u al dan niet verkeerd gedrag vertoont. Bijvoorbeeld met het Landelijk Informatiesysteem Schulden worden gegevens verzameld over uw financiële situatie en uw financiële verleden. U krijgt al een vinkje in het systeem als u bijvoorbeeld een rekening niet of niet tijdig betaalt door bijvoorbeeld een verhuizing of vakantie. Mocht u (per ongeluk of niet) 'negatief' geregistreerd staan in het systeem dan kan het zijn dat leveranciers u niet meer van dienst willen zijn. En als uw financiële profiel daar aanleiding toe geeft, staat de hulpverlening bij u voor de deur. Dan hoeft er nog niks aan de hand te zijn, maar de overheid probeert te voorkomen dat u misschien in de financiële problemen raakt. Of u dit nu wilt of niet. Bovendien kan zo'n beetje iedereen uw financiële situatie beoordelen, niet alleen leveranciers, maar bijvoorbeeld ook de docenten van de school van uw kind.
Als uw gedrag dus afwijkt van wat de overheid als normaal beschouwt, wordt u tot de orde geroepen. Maar dat is geen probleem, want u had toch niks te verbergen, nietwaar?
De overheid heeft iets te verbergen
Veel controleorganen als AFM, AIVD, FIOD-ECD, Politie, etc., met als opdracht fouten en gevaren te voorkomen, voeren hun taken uit door zo te werken dat zij altijd kunnen bewijzen dat zij geen fouten hebben gemaakt of iets over het hoofd hebben gezien. Die controle organen vinden het belangrijker dat hen achteraf niets verweten kan worden dat ze iets niet gezien hebben, dan dat ze werkelijke misstanden hebben aangepakt.
Voor de zekerheid
Illustratief daarbij zijn de politieman uit Zeeland en de NAVO man uit de VS, die van de AIVD geen veiligheidsclearence meer kregen op basis van de mogelijke kans op chantage. Hier heeft een dienstkloppertje gewoon voor de makkelijkste en zekerste weg gekozen, zodat hem niks te verwijten valt als er iets mis gaat. Wanneer die controleurs dan ook nog nauwelijks gecontroleerd worden, gaat het dus goed fout en van kwaad tot erger. Het ingebakken principe dat bij overheidsorganen altijd naar vergroting van hun macht of werkgebied wordt gestreefd, leidt er toe dat er steeds meer redenen gezocht worden om u wel wat te laten vrezen. Meer angst bij de burgers betekent meer werk voor hen.
Wie bewijst uw onschuld
Natuurlijk heeft u niks te verbergen maar kunt u echt aantonen dat uw vakantietrip uit uw spaargeld is betaald? En zo niet dan zult u wel 'niet' opgegeven bronnen van inkomsten hebben. Klopt het wel dat u regelmatig geld pint bij die pinautomaat omdat u er toch langs komt op weg naar huis? Want twee straten verderop is de rosse buurt; bewijst u maar eens het tegendeel. Dat er in uw Hyves of Facebook contacten iemand zit die contact heeft met het dierenbevrijdingsfront, maakt dat u straks moet gaan bewijzen dat u daar geen contacten mee heeft. Of wanneer u tegenwoordig géén profiel heeft op het een of andere sociale netwerk maakt u al verdacht, want dan heeft u wellicht iets te verbergen. Ik durf te stellen dat met de huidige hoeveelheid gegevens die er over u bekend is, er altijd wel een verdenking voor iets geconstrueerd kan worden. Waardoor u dus machteloos in de verdediging gedrukt kunt worden door de overheid. En ook dat de controleurs uit hun eigen belang, steeds creatiever zullen worden in het aantonen dat u fout bent of kunt gaan worden.
Niets geleerd van de oorlog
Eerst maar even het gras voor de voeten wegmaaien van diegenen die onverschillig staan of het aanvaarden dat van alle Nederlanders het DNA profiel en/of de vingerafdruk geregistreerd wordt onder de dooddoener "wie niks te verbergen heeft, hoeft ook niks te vrezen". Dat idee naïeve struisvogels, heeft nog maar een generatie of drie geleden meer dan honderdduizend medeburgers die niks te verbergen hadden een enkele reis naar de gaskamers van Sobibor en Auschwitz opgeleverd. En ik sta er niet voor in dat er in dit land niet nooit weer een groep het voor het zeggen krijgt die het op een andere groep die niks te verbergen heeft voorzien heeft en dan dankbaar gebruik zal maken van die in het leven te roepen DNA of vingerafdrukken databanken. Net zo dankbaar als de nazi’s gebruik maakten van de uitvinding van een obscure maar overijverige Nederlandse bureaucraat (Jacobus Lambertus Lentz genaamd), het persoonsbewijs. Je hoeft niks op je kerfstok te hebben en je hoeft niks te verbergen te hebben om toch een onvoorstelbare berg ellende over je heen te krijgen.
Niets te verbergen
En dat brengt me dan meteen op het volgende. Ik heb inderdaad niks te verbergen of op mijn kerfstok. Maar ik ben het zo langzamerhand flink zat dat ik door de Nederlandse overheid op talloze manieren en onder het aanroepen van talloze rotsmoezen al bij voorbaat wordt beschouwd als crimineel, terrorist, zwendelaar en wat al niet meer, die maar beter in de gaten gehouden kan worden want je weet maar nooit…
Als ik over de A28 rijd, wordt mijn kenteken geregistreerd en nagetrokken want wie weet ben ik wel een gevaarlijke crimineel. Als ik naar de VS wil vliegen met KLM wil men toch wel erg graag weten of ik halal gekeurd vlees wil en worden mijn creditcardgegevens doorgespit want je weet maar nooit: misschien wil ik datzelfde KLM vliegtuig aan de overkant wel een gebouw invliegen. Wanneer ik e-mail of surf over het internet worden mijn gegevens opgeslagen want je weet maar nooit. Telefoongesprekken worden opgenomen en verplicht anderhalf jaar bewaard want wie weet hebben ze dat ene gesprek van je nodig om je te kunnen natrekken omdat je toevallig door een straat met cameratoezicht gesignaleerd werd in de buurt van een plaats delict.
Minachting voor de overheid
Ik minacht een overheid die mij en mijn medeburgers niet beschouwt en respecteert om wie we zijn en wat we doen maar die ons bejegent om wie we mogelijk zouden kunnen zijn en om wat we mogelijk zouden kunnen doen. En die laatste manier van denken en handelen is het wezenskenmerk van een dictatuur. Ik denk dat ik uw vraag afdoende beantwoord heb.
Robert J. Klop.
