H
Hagen
rtd 04-12-2004,
Hallo
Ook dit bericht is niet helemaal op zijn plaats,m maar dient wel het algemeen internetters belang
Bewaren of vergaren, dat is de vraag
Met een petitie en krantenadvertenties liepen internetaanbieders te hoop tegen de bewaarplicht voor verkeersgegevens. Maar die plicht is nog lang niet ingevuld, zegt minister Donner.
De bewaarplicht is een dreiging als het zwaard van Damocles, al of niet hangend in een donkere kamer: internetaanbieders (providers) weten dat er gevaar dreigt, maar uit welke richting precies en van welke aard, is ongewis.
En die onzekerheid hield minister Piet Hein Donner gisteren in stand na de bijeenkomst met de Europese ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken (JBZ-raad, de JBZ-website verwaarloost Justitie).
"Alle opties liggen nog open. Er is geen besluit genomen en de bewaarplicht wordt verder in de werkgroep besproken. Er is benadrukt dat de persoonlijke levenssfeer zwaar weegt, dat nut en noodzaak moeten worden aangetoond en dat er proportionaliteit is in lasten en baten van een bewaarplicht."
Dat was een echo van de zorgen die de Tweede Kamer een dag eerder had geuit - met name het linkse deel - maar toen zei Donner nog als voorzitter van de Europese ministerraad geen Nederlands standpunt te kunnen verwoorden. De bewindsman moest als voorzitter de vergadering van ministers in goede banen leiden - niet met een Nederlands standpunt.
De zorgen in de Kamer vond Donner ook prematuur: "" bent een gevecht aan het voeren tegen een besluit dat nog niet aan de orde is... Er is wel een richting, maar dit betekent niet dat we op de substantie van de besluiten in een later stadium niet terug kunnen komen", aldus minister Donner.
Die richting gaat naar een uitgebreide bewaarplicht, zei de minister. Dat vonden Nebahat Albayrak (PvdA) en Marijke Vos (Groenlinks) reden genoeg om ertegen in het verweer te gaan, maar het was een gevecht tegen de wind in de molen van Donner. Die had geen besluit of een voornemen, en tegen een 'denkrichting' van 25 gezamenlijke Europese lidstaten is geen Nederlands parlementair verzet mogelijk.
Donner kreeg de volle steun van de VVD bij monde van Laetitia Griffith (VVD), en na een aanvankelijk kritische houding ook Corien Jonker (CDA).
De derde regeringspartij D66 hield bij monde van Lousewies van der Laan (D66) de kerk in het midden: "Nu zijn de kosten en het nut van de bewaarplicht niet duidelijk en dan kun je beter pas op de plaats maken en niet stoer blijven doen."
Maar dat stond ook een harde principiële uiting tegenover: "Het is logisch dat de privacy moet wijken voor betere criminaliteitsbestrijding."
Als de uiting over de JBZ-raad van Donners woordvoerder juist is, dan is dit ook de Europese lijn: toon maar aan dat je met de hulp van verkeersdata meer boeven vangt, dan kan er een bewaarplicht komen.
Verzameling van bewijslast
De vraag is dan welk bewijs Donner en collega's voor hun besluitvorming geloofwaardig achten. Het praktijkonderzoek van de recherche in Rotterdam, waarin inzage in verkeersdata als minder belangrijk naar voren kwam, vindt Donner irrelevant. Aan mondelinge informatie over het grote nut van verkeersgegevens van de Britse recherche, waar Donner in de Kamer melding van maakte, kent hij wel gewicht toe.
Zo beriep Donner zich in de Kamer ook op 'een rapport van KPMG' over de kosten van de bewaarplicht voor de providers. Dat is onbekend. Netkwesties krijgt het niet van Justitie noch van KPMG. "Het komt beschikbaar voor de Kamer met de uitgebreide brief die minister Donner zal sturen om antwoord te geven op de vragen over de bewaarplicht", laat Justitie telefonisch weten. KPMG belooft het te zullen sturen, maar doet dat niet.
De Kamerleden Vos en Albayrak vroegen en kregen zo'n 'uitgebreide brief'. Helderheid wil het parlement immers. Het vreest dat er stukken onnodig geheim blijven, onder meer van 'het voorzitterschap' (Donner cs.) aan de Europese Ministerraad. Donner ontkent dit, het is een normale gang van zaken dat die vergaderstukken niet openbaar worden.
Enorme argwaan
Ondertussen verdenken GroenLinks en de PvdA - later schriftelijk gesteund door de SP - dat Justitie Frankrijk volledige steun biedt om tot de door haar gewenste bewaarplicht te komen. De kans dat die er komt groeit, zo bleek uit eerdere berichtgeving op Netkwesties. Over de periode van één jaar bewaarplicht is Brussel het intern wel eens.
Albayrak sprak van "één groot schimmenspel. Het is geheel onduidelijk wat de inhoud van het voorstel zal worden, voor welk termijn de plicht zal gelden en van welke personen men gegevens zal mogen opvragen en door wie dag mag gebeuren. In hoeverre kan Nederland straks nog een eigen richting inslaan?"
Sjoera Nas, die de providers hielp verzamelen achter de petitie op Bewaarplicht.nl (waarbij providerorganisatie NLIP glad gepasseerd werd): : "De houding in de Tweede Kamer van Donner vond ik choquerend. Hoe hij omgaat met informatie uit Engeland is werkelijk stuitend. Hij kan geen enkel voorbeeld noemen van de noodzaak van de bewaarplicht en weigert er ook onderzoek naar te doen, terwijl het toch bij elk wet van belang is om aan te tonen of nut en noodzaak opwegen tegen de schade voor de privacy en tegen de kosten."
"Europa dendert af op een vergaande bewaarplicht. Het dreigt veel meer een vergaarplicht te worden: providers moeten veel data gaan verzamelen die ze nu niet opslaan, zeker als het ook surfgedrag betreft. Je creëert enorme privacygevoelige databases."
Chefren Hagens, IT-ondernemer en ingevoerd op het terrein van Justitie en internet, vindt de actie van de providers eenzijdig: "Ze produceren met zijn allen een onvolwassen, warrige tekst die ook over tapverplichting en andere zaken gaat zonder de echte kern aan te stippen. Want die luidt: 'Onze maatschappij, wij allen, en daarmee de overheid, kan zich geen blijvende vrijplaatsen voor criminaliteit permitteren. Hoe beschermen we ons daar effectiever tegen?'"
Providers laten het er zelf lelijk bij zitten als het om handhaving van wetgeving gaat, vindt Hagens. "Ze onttrekken zich aan elke plicht. Ze doen in praktijk niets aan spam, niets aan de Ddos-aanvallen, niets aan het groeiende leger zombies, niets aan de werkelijke bestrijding van de grove toename van spyware. En nu willen ze in de toekomst ook liever niet helpen aan het oplossen van moordzaken. De noodzaak tot een bewaarplicht lijkt maatschappelijk echt iedereen duidelijk, behalve de internetproviders. Met die actie maken ze maatschappelijk geen goede beurt."
Sjoera Nas vindt het pleidooi van de voorstanders van een bewaarplicht in principe begrijpelijk, maar in de uitwerking niet deugen: "Als ze met duidelijke voorbeelden komen in welke situaties verkeersgegevens doorslaggevend zijn om grote, of veel misdrijven op te lossen, dan heeft het misschien grond. Tot zo lang zien wij het alleen als een valse veiligheidsviool."
Volgens Hagens moeten internetaanbieders ten minste op een gelijke bewaarplicht komen als telefonieaanbieders, gezien de verwachte overgang van telefonie naar internet. Hij trekt de hoge kostenopgave van de providers voor de bewaarplicht in twijfel.
Dat laatste is een argument in het voordeel van providers: Justitie maakt minder kosten. Overigens komt het vergaren van surfgegevens in de plannen van Justitie tot op heden niet voor. Zelfs in het gewraakte rapport Gegevensvergaring in strafvordering, van de commissie-Mevis staat daar niets over in.
Maar Hagens vindt dat de grens duidelijk moet zijn: verkeersgegevens, en geen surfgedrag: "Want dan kom je bij de inhoud, in feite ben je dan aan het tappen en de toestemming daarvoor moet onderworpen blijven aan de rechter-commissaris bij een reële verdenking."
Buitenland
Nederlandse providers pakten groot uit met hun lobby, maar dit land is slechts één van de 25 EU-lidstaten. Hoe ligt de kwestie internationaal? Dat weet de Europese providerorganisatie EuroIspa in Brssel in beperkte mate. EuroIspa zette in zijn bijdrage in oktober 2004 (pdf) reeds alle bezwaaren van providers tegen mogelijke vormen van bewaarplichten op een rij. EuroIspa spreekt van een onwerkbaar document.
Algemeen secretaris Richard Nash is er na de uitkomst van de Europese Raad van gisteren helemaal niet gerust op dat het wel goed komt. Op de vraag of surfdata nu wel of geen onderdeel gaan uitmaken van de bewaar- dan wel vergaarplicht antwoordt hij: "Dat is nu net het punt dat wij ook graag zouden willen weten. Het is nooit goed duidelijk gemaakt wat men nu precies wil laten bewaren en om welke redenen."
Nash kan zich voorstellen dat de Europese Unie gebaat is bij standaardisatie in de huidige praktijk, waarbij in elk land andere eisen zijn wat betreft het bewaren van de zakelijke data - dat wil zeggen gegevens voor facturen. "Een soort van consensus over een minimum aan data voor een beperkte periode lijkt me nuttig, vooral voor internationale opsporing. Maar van een brede bewaarplicht is het nut nog nooit bij benadering ook maar aangetoond."
Het verzet tegen een bewaarplicht in Duitsland is het grootst. De Commissie voor Binnenlandse Zaken gebood de Duitse regering om gisteren de totstandkoming van een uitgebreide bewaarplicht niet te ondersteunen.
De Britse overheid poogde in het kader van terrorismebestrijding de netaanbieders aan te zetten tot zelfregulering, maar dit is mislukt. De Britse regering ziet dat ook in, want Engeland is, samen met Ierland, Frankrijk en Zweden, indiener van het gewraakte Europese voorstel.
Frankrijk hoopte met een Europese regeling ook het nationale verzet tegen een bewaarplicht te omzeilen. Al sinds 2001 pogen de Fransen op dit gebied iets voor elkaar te krijgen, tot op heden zonder succes.
Italiaans commentaar op Punto Informatico van advocaat Giancarlo Barbon gaat in tegen de bewaarplicht. Dit commentaar volgde een paar dagen na de publicatie over de bewaarplicht, waarin stond dat het om een voorstel ging van het Nederlandse voorzitterschap.
Uit Oostenrijk wordt het meeste verzet gemeld, maar vooral van providers en de nationale privacyorganisatie - tot op heden met enig succes. Dat geldt ook voor Denemarken. Dat verzet is gebroken in Spanje, waar recent al wetgeving voor een bewaarplicht van een jaar is ingevoerd, maar niet voor surfgegevens.
De meest opvallende kwestie inzake de bewaarplicht komt uit Finland: daar arresteerde de politie een chef van de communicatieafdeling wegens persoonlijk misbruik van data van telefoonverkeer.
En dat is nu net, zeggen de tegenstanders van de bewaarplicht, het gevaar dat er dreigt. De Finnen zelf zien dat probleem overigens niet zo, die gaan door met hun wetgeving voor dataopslag en de regering steunt naar verwachting ook het Europese voorstel.
Interessant zijn in dit geval de Oost-Europese lidstaten, niet in de laatste plaats gezien hun onzuivere verleden met het systematisch schenden van privacy onder het socialisme. Deze landen volgens in hun buitenlandse politiek nu vaak de Verenigde Staten.
Recht om te vergeten
Bij onderzoek voor dit artikel stuitte Netkwesties op de studie Data Retention and the Panopticon Society: The Social Benefits of Forgetfulness. Die gaat in op de gevaren van het ongelimiteerd bewaren van data, vooral van de tijdschaal waarop dit plaatsvindt. Tijdig kunnen weggooien van informatie, maar dan ook helemaal en zonder dat er nog ergens kopieën zwerven, is cruciaal voor een maatschappij, betogen de Amerikaanse onderzoekers.
Dit opent een positieve blik op de bewaarplicht: dan kan er ook worden bepaald tot hoe lang data bewaard moeten en mogen blijven, wie er op welke momenten wel en geen toegang krijgen en hoe definitieve vernietiging moet plaatsvinden. Daar kennen de meeste landen geen regels voor...
Peter Olsthoorn, 3 december 2004
Verder in editie 115
Bewaren of vergaren, dat is de vraag
Helft 'trapveldjes' stopt in 2005
Belgische wereldprimeur: providers mogelijk aansprakelijk voor Kazaa
Column Arjan Dasselaar
Netkwesties zoekt steun
En u kunt helpen! Lees verder »
link naar het originele bericht.:
https://www.netkwesties.nl/editie115/artikel1.html
lees en "huiver"
Gr hagen (erik)
Hallo
Ook dit bericht is niet helemaal op zijn plaats,m maar dient wel het algemeen internetters belang
Bewaren of vergaren, dat is de vraag
Met een petitie en krantenadvertenties liepen internetaanbieders te hoop tegen de bewaarplicht voor verkeersgegevens. Maar die plicht is nog lang niet ingevuld, zegt minister Donner.
De bewaarplicht is een dreiging als het zwaard van Damocles, al of niet hangend in een donkere kamer: internetaanbieders (providers) weten dat er gevaar dreigt, maar uit welke richting precies en van welke aard, is ongewis.
En die onzekerheid hield minister Piet Hein Donner gisteren in stand na de bijeenkomst met de Europese ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken (JBZ-raad, de JBZ-website verwaarloost Justitie).
"Alle opties liggen nog open. Er is geen besluit genomen en de bewaarplicht wordt verder in de werkgroep besproken. Er is benadrukt dat de persoonlijke levenssfeer zwaar weegt, dat nut en noodzaak moeten worden aangetoond en dat er proportionaliteit is in lasten en baten van een bewaarplicht."
Dat was een echo van de zorgen die de Tweede Kamer een dag eerder had geuit - met name het linkse deel - maar toen zei Donner nog als voorzitter van de Europese ministerraad geen Nederlands standpunt te kunnen verwoorden. De bewindsman moest als voorzitter de vergadering van ministers in goede banen leiden - niet met een Nederlands standpunt.
De zorgen in de Kamer vond Donner ook prematuur: "" bent een gevecht aan het voeren tegen een besluit dat nog niet aan de orde is... Er is wel een richting, maar dit betekent niet dat we op de substantie van de besluiten in een later stadium niet terug kunnen komen", aldus minister Donner.
Die richting gaat naar een uitgebreide bewaarplicht, zei de minister. Dat vonden Nebahat Albayrak (PvdA) en Marijke Vos (Groenlinks) reden genoeg om ertegen in het verweer te gaan, maar het was een gevecht tegen de wind in de molen van Donner. Die had geen besluit of een voornemen, en tegen een 'denkrichting' van 25 gezamenlijke Europese lidstaten is geen Nederlands parlementair verzet mogelijk.
Donner kreeg de volle steun van de VVD bij monde van Laetitia Griffith (VVD), en na een aanvankelijk kritische houding ook Corien Jonker (CDA).
De derde regeringspartij D66 hield bij monde van Lousewies van der Laan (D66) de kerk in het midden: "Nu zijn de kosten en het nut van de bewaarplicht niet duidelijk en dan kun je beter pas op de plaats maken en niet stoer blijven doen."
Maar dat stond ook een harde principiële uiting tegenover: "Het is logisch dat de privacy moet wijken voor betere criminaliteitsbestrijding."
Als de uiting over de JBZ-raad van Donners woordvoerder juist is, dan is dit ook de Europese lijn: toon maar aan dat je met de hulp van verkeersdata meer boeven vangt, dan kan er een bewaarplicht komen.
Verzameling van bewijslast
De vraag is dan welk bewijs Donner en collega's voor hun besluitvorming geloofwaardig achten. Het praktijkonderzoek van de recherche in Rotterdam, waarin inzage in verkeersdata als minder belangrijk naar voren kwam, vindt Donner irrelevant. Aan mondelinge informatie over het grote nut van verkeersgegevens van de Britse recherche, waar Donner in de Kamer melding van maakte, kent hij wel gewicht toe.
Zo beriep Donner zich in de Kamer ook op 'een rapport van KPMG' over de kosten van de bewaarplicht voor de providers. Dat is onbekend. Netkwesties krijgt het niet van Justitie noch van KPMG. "Het komt beschikbaar voor de Kamer met de uitgebreide brief die minister Donner zal sturen om antwoord te geven op de vragen over de bewaarplicht", laat Justitie telefonisch weten. KPMG belooft het te zullen sturen, maar doet dat niet.
De Kamerleden Vos en Albayrak vroegen en kregen zo'n 'uitgebreide brief'. Helderheid wil het parlement immers. Het vreest dat er stukken onnodig geheim blijven, onder meer van 'het voorzitterschap' (Donner cs.) aan de Europese Ministerraad. Donner ontkent dit, het is een normale gang van zaken dat die vergaderstukken niet openbaar worden.
Enorme argwaan
Ondertussen verdenken GroenLinks en de PvdA - later schriftelijk gesteund door de SP - dat Justitie Frankrijk volledige steun biedt om tot de door haar gewenste bewaarplicht te komen. De kans dat die er komt groeit, zo bleek uit eerdere berichtgeving op Netkwesties. Over de periode van één jaar bewaarplicht is Brussel het intern wel eens.
Albayrak sprak van "één groot schimmenspel. Het is geheel onduidelijk wat de inhoud van het voorstel zal worden, voor welk termijn de plicht zal gelden en van welke personen men gegevens zal mogen opvragen en door wie dag mag gebeuren. In hoeverre kan Nederland straks nog een eigen richting inslaan?"
Sjoera Nas, die de providers hielp verzamelen achter de petitie op Bewaarplicht.nl (waarbij providerorganisatie NLIP glad gepasseerd werd): : "De houding in de Tweede Kamer van Donner vond ik choquerend. Hoe hij omgaat met informatie uit Engeland is werkelijk stuitend. Hij kan geen enkel voorbeeld noemen van de noodzaak van de bewaarplicht en weigert er ook onderzoek naar te doen, terwijl het toch bij elk wet van belang is om aan te tonen of nut en noodzaak opwegen tegen de schade voor de privacy en tegen de kosten."
"Europa dendert af op een vergaande bewaarplicht. Het dreigt veel meer een vergaarplicht te worden: providers moeten veel data gaan verzamelen die ze nu niet opslaan, zeker als het ook surfgedrag betreft. Je creëert enorme privacygevoelige databases."
Chefren Hagens, IT-ondernemer en ingevoerd op het terrein van Justitie en internet, vindt de actie van de providers eenzijdig: "Ze produceren met zijn allen een onvolwassen, warrige tekst die ook over tapverplichting en andere zaken gaat zonder de echte kern aan te stippen. Want die luidt: 'Onze maatschappij, wij allen, en daarmee de overheid, kan zich geen blijvende vrijplaatsen voor criminaliteit permitteren. Hoe beschermen we ons daar effectiever tegen?'"
Providers laten het er zelf lelijk bij zitten als het om handhaving van wetgeving gaat, vindt Hagens. "Ze onttrekken zich aan elke plicht. Ze doen in praktijk niets aan spam, niets aan de Ddos-aanvallen, niets aan het groeiende leger zombies, niets aan de werkelijke bestrijding van de grove toename van spyware. En nu willen ze in de toekomst ook liever niet helpen aan het oplossen van moordzaken. De noodzaak tot een bewaarplicht lijkt maatschappelijk echt iedereen duidelijk, behalve de internetproviders. Met die actie maken ze maatschappelijk geen goede beurt."
Sjoera Nas vindt het pleidooi van de voorstanders van een bewaarplicht in principe begrijpelijk, maar in de uitwerking niet deugen: "Als ze met duidelijke voorbeelden komen in welke situaties verkeersgegevens doorslaggevend zijn om grote, of veel misdrijven op te lossen, dan heeft het misschien grond. Tot zo lang zien wij het alleen als een valse veiligheidsviool."
Volgens Hagens moeten internetaanbieders ten minste op een gelijke bewaarplicht komen als telefonieaanbieders, gezien de verwachte overgang van telefonie naar internet. Hij trekt de hoge kostenopgave van de providers voor de bewaarplicht in twijfel.
Dat laatste is een argument in het voordeel van providers: Justitie maakt minder kosten. Overigens komt het vergaren van surfgegevens in de plannen van Justitie tot op heden niet voor. Zelfs in het gewraakte rapport Gegevensvergaring in strafvordering, van de commissie-Mevis staat daar niets over in.
Maar Hagens vindt dat de grens duidelijk moet zijn: verkeersgegevens, en geen surfgedrag: "Want dan kom je bij de inhoud, in feite ben je dan aan het tappen en de toestemming daarvoor moet onderworpen blijven aan de rechter-commissaris bij een reële verdenking."
Buitenland
Nederlandse providers pakten groot uit met hun lobby, maar dit land is slechts één van de 25 EU-lidstaten. Hoe ligt de kwestie internationaal? Dat weet de Europese providerorganisatie EuroIspa in Brssel in beperkte mate. EuroIspa zette in zijn bijdrage in oktober 2004 (pdf) reeds alle bezwaaren van providers tegen mogelijke vormen van bewaarplichten op een rij. EuroIspa spreekt van een onwerkbaar document.
Algemeen secretaris Richard Nash is er na de uitkomst van de Europese Raad van gisteren helemaal niet gerust op dat het wel goed komt. Op de vraag of surfdata nu wel of geen onderdeel gaan uitmaken van de bewaar- dan wel vergaarplicht antwoordt hij: "Dat is nu net het punt dat wij ook graag zouden willen weten. Het is nooit goed duidelijk gemaakt wat men nu precies wil laten bewaren en om welke redenen."
Nash kan zich voorstellen dat de Europese Unie gebaat is bij standaardisatie in de huidige praktijk, waarbij in elk land andere eisen zijn wat betreft het bewaren van de zakelijke data - dat wil zeggen gegevens voor facturen. "Een soort van consensus over een minimum aan data voor een beperkte periode lijkt me nuttig, vooral voor internationale opsporing. Maar van een brede bewaarplicht is het nut nog nooit bij benadering ook maar aangetoond."
Het verzet tegen een bewaarplicht in Duitsland is het grootst. De Commissie voor Binnenlandse Zaken gebood de Duitse regering om gisteren de totstandkoming van een uitgebreide bewaarplicht niet te ondersteunen.
De Britse overheid poogde in het kader van terrorismebestrijding de netaanbieders aan te zetten tot zelfregulering, maar dit is mislukt. De Britse regering ziet dat ook in, want Engeland is, samen met Ierland, Frankrijk en Zweden, indiener van het gewraakte Europese voorstel.
Frankrijk hoopte met een Europese regeling ook het nationale verzet tegen een bewaarplicht te omzeilen. Al sinds 2001 pogen de Fransen op dit gebied iets voor elkaar te krijgen, tot op heden zonder succes.
Italiaans commentaar op Punto Informatico van advocaat Giancarlo Barbon gaat in tegen de bewaarplicht. Dit commentaar volgde een paar dagen na de publicatie over de bewaarplicht, waarin stond dat het om een voorstel ging van het Nederlandse voorzitterschap.
Uit Oostenrijk wordt het meeste verzet gemeld, maar vooral van providers en de nationale privacyorganisatie - tot op heden met enig succes. Dat geldt ook voor Denemarken. Dat verzet is gebroken in Spanje, waar recent al wetgeving voor een bewaarplicht van een jaar is ingevoerd, maar niet voor surfgegevens.
De meest opvallende kwestie inzake de bewaarplicht komt uit Finland: daar arresteerde de politie een chef van de communicatieafdeling wegens persoonlijk misbruik van data van telefoonverkeer.
En dat is nu net, zeggen de tegenstanders van de bewaarplicht, het gevaar dat er dreigt. De Finnen zelf zien dat probleem overigens niet zo, die gaan door met hun wetgeving voor dataopslag en de regering steunt naar verwachting ook het Europese voorstel.
Interessant zijn in dit geval de Oost-Europese lidstaten, niet in de laatste plaats gezien hun onzuivere verleden met het systematisch schenden van privacy onder het socialisme. Deze landen volgens in hun buitenlandse politiek nu vaak de Verenigde Staten.
Recht om te vergeten
Bij onderzoek voor dit artikel stuitte Netkwesties op de studie Data Retention and the Panopticon Society: The Social Benefits of Forgetfulness. Die gaat in op de gevaren van het ongelimiteerd bewaren van data, vooral van de tijdschaal waarop dit plaatsvindt. Tijdig kunnen weggooien van informatie, maar dan ook helemaal en zonder dat er nog ergens kopieën zwerven, is cruciaal voor een maatschappij, betogen de Amerikaanse onderzoekers.
Dit opent een positieve blik op de bewaarplicht: dan kan er ook worden bepaald tot hoe lang data bewaard moeten en mogen blijven, wie er op welke momenten wel en geen toegang krijgen en hoe definitieve vernietiging moet plaatsvinden. Daar kennen de meeste landen geen regels voor...
Peter Olsthoorn, 3 december 2004
Verder in editie 115
Bewaren of vergaren, dat is de vraag
Helft 'trapveldjes' stopt in 2005
Belgische wereldprimeur: providers mogelijk aansprakelijk voor Kazaa
Column Arjan Dasselaar
Netkwesties zoekt steun
En u kunt helpen! Lees verder »
link naar het originele bericht.:
https://www.netkwesties.nl/editie115/artikel1.html
lees en "huiver"
Gr hagen (erik)
